المپياد جهاني شيمي
 نئون: بخش دوم
نئون: بخش دومزنگ تفريح شيمي
از لیزرها تا فوران‌های خورشیدی

 

 

ادامه از قبل... 

 

 

چراغ‌های نئون امروزی در سال ۱۸۵۵ ابداع شدند. در آن زمان یک فیزیکدان آلمانی به نام هاینریش گایسر (Heinrich Geissler) که در حال بررسی اثر اعمال الکتریسیته بر گازهای مختلف مانند بخارهای جیوه بود، این پدیده را کشف کرد. یعنی در واقع ساخت علائم نئونی زودتر از کشف رسمی نئون اتفاق افتاده است.
 
 
 
بر اساس داده‌های انجمن سلطنتی شیمی، قدرت سردسازی نئون در حالت مایع سه برابر بیشتر از هیدروژن و چهل برابر بیشتر از هلیم است. به همین دلیل این عنصر در تکنولوژی سردسازها بسیار مهم است. (همچنین می‌توان از آن برای سرمازیستی موجودات زنده استفاده کرد، به این معنی که آن‌ها را منجمد کرد به این امید که در آینده و با استفاده از تکنولوژی پیشرفته‌ی پزشکی دوباره بیدار شوند.)
 
 
 
نئون چهارمین عنصر فراوان عالم است. البته در کره‌ی زمین چنین چیزی صحت ندارد. میزان نئون موجود در اتمسفر زمین تنها ۰.۰۰۱۸ درصد است.  موزه‌ی علائم نئونی در شهر لاس وگاس ایالات متحده‌ی امریکا واقع شده است. در این موزه لوله‎های نئونی از دهه‌ی سی میلادی تا کنون وجود دارند. اولین زیباسازی خیابانی لامپ‌های نئونی در یازده دسامبر سال ۱۹۱۰ در شهر پاریس رخ داد. همچنین اولین فروش تجاری نئون نیز مربوط به سال ۱۹۱۲ است. یک آرایشگر پاریسی اقدام به خرید علائم نئون برای آرایشگاه خود کرد. نئون یک عنصر تنها است. با سایر عناصر ترکیب نمی‌سازد و به سایر مواد واکنشی نشان نمی‌دهد. 
 
پژوهش‌های جاری:
امروزه از نئون برای ساخت لیزر نئون-هلیوم استفاده می‌شود. ساخت این لیزرها نسبتاً ارزان است و روش آن به این شکل است که اتم نئون به وسیله‌ی بار الکتریکی برانگیخته می‌شود و سپس در حین بازگشت به حالت پایه، امواج الکترومغناظیس را ساطع می‌کند. این امواج به وسیله‌ی آینه‌هایی به باریکه ی لیزر تبدیل می‌شوند. دیسک‌های لیزری ابتدایی نیز با همین نوع لیزر کار می‌کردند.  نئون همچنین برای کشف رمز و رازهای خورشید مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ماه جولای سال 2014 ابزاری به نام طیف‌نمای اپتیکز فری(Optics-Free Spectrometer) یا OFS به فضا فرستاده شد. بر اساس اعلام ناسا، این طیف‌نما از نئون برای تشخیص فوتون‌ها استفاده می‌کند. فوتون‌ها به اتم‌های نئون برخورد کرده و نئون‌ها را مجبور می‌کنند یکی از الکترون‌هایشان را از مدار خود خارج کنند. سپس دستگاه تعداد الکترون‌های جدا شده را شمارش می‌کند و از این روش تعداد ذرات خورشیدی را که از هر فوران خورشیدی به دستگاه می‌رسد، به دست می‌آورد.
 

مریم درودیان
 
منابع:
1395/7/20لينک مستقيم

نظر شما پس از تاييد در سايت قرار داده خواهد شد
نام :
پست الکترونيکي :
صفحه شخصي :
نظر:
تاییدانصراف
 المپياد شيمي

 

     

 

 

صفحه‌ي اصلي

     

 

راهنماي سايت

     

 

 

آموزش

     

 

بانك سوال

     

 

 

مسابقه

     

 

 

زنگ تفريح

     

 

 

مصاحبه و گزارش

     

 

 

معرفي كتاب

     

 

 

مشاوره

     

 

 

پرسش‌و‌پاسخ‌علمي

     

 

اخبار

 

فعاليت‌هاي علمي

 سايت‌هاي المپياد شيمي
 پيوندها
 بازديدها
كاربران غيرعضو آنلاينكاربران غيرعضو آنلاين:  866
 كاربران عضو آنلاين:  0
  کل كاربران آنلاين:  866