مسلماً! یک موشک بالستیک برخلافه ظاهر سادهاش، یکی از پیچیدهترین دستاوردهای مهندسی بشر است که عملکرد آن در سه فاز کاملاً مجزا و حیاتی به فناوریهای بسیار پیشرفتهای وابسته است. در فاز اول (پرواز با قدرت)، موتورهای قدرتمند با سوختهای کامپوزیتی ویژه و سیستمهای هدایت اینرسیِ فوقدقیق، موشک را با شتابی خیرهکننده از جو زمین خارج میکنند. در فاز میانی (پرواز در خلاء فضایی) که طولانیترین مرحله است، موشک بدون موتور و تنها با استفاده از قوانین فیزیک در مداری قوسی شکل حرکت میکند و پایدارسازی مسیر آن با استفاده از ژیروسکوپها و سنسورهای ستارهای فوقحساس انجام میشود تا انحرافای حتی در حد میلیثانیه نیز اصلاح گردد. سرانجام در فاز نهایی (بازگشت به جو و هدفیابی)، کلاهک که اکنون به جسمی فوقداغ تبدیل شده، باید با استفاده از یک محافظ حرارتی ویژه از سوختن در جو جان سالم به در ببرد و همزمان با کمک سامانههای ناوبری terminal guidance مانورهای ظریفی برای فرود دقیق روی هدف انجام دهد. هر یک از این مراحل، حاصل ادغام دانش عمیق در رشتههای مکانیک سیالات، علم مواد، الکترونیک و هوش مصنوعی است که موشک را از یک وسیله انفجاری ساده به یک پرتابه استراتژیک فوقپیشرفته تبدیل میکند.
برای آشنایی بیشتر موشک بالتیسک PDF زیر را مطالعه فرمایید.