هدف از این تکنیک، هماهنگی میان جهتهای مختلف خطوط و ایجاد حرکت بصری در طرح است. با تغییر نرم مسیر از افقی به عمودی، میتوان حس حجم و انحنا به سطح داد. برای دستیابی به این تأثیر، حرکت هویه باید پیوسته و کنترلشده باشد تا در محل اتصال، رنگها بهصورت طبیعی ترکیب شوند. این تکنیک معمولاً در پسزمینهها و اجزایی که نیاز به تغییر جهت یا بافت انتقالی دارند به کار میرود.